iselida.gr - Ειδήσεις για την πρώτη σελίδα

Δευτέρα - 20 Νοεμβρίου 2017 | Σήμερα δεν υπάρχει καμία γιορτή

Ο Βασίλης Πιστικίδης
για τον ευεργέτη
Φίλιππο Καβουνίδη

 

Γράφει ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΙΣΤΙΚΙΔΗΣ

Γενικός Γραμματέας του Δήμου Ραφήνας - Πικερμίου - τ. Δήμαρχος

Ο Φίλιππος Ευστρατίου Καβουνίδης υπήρξε ένας από τους διαπρεπέστερους συμπατριώτες μας από την Τρίγλια Βιθυνίας της Μικράς Ασίας. Αξίζει να θυμηθούμε μερικά στοιχεία από τη ζωή του Σωτήρα όχι μόνο των κατοίκων της  Τρίγλιας Βιθυνίας αλλά και των Ελλήνων  από γειτονικά χωριά, τον μαύρο Αύγουστο του 1922. Γεννήθηκε στη Τρίγλια το 1875 και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το εμπόριο και  τη ναυτιλία. Το 1904 παντρεύτηκε την Αικατερίνη Καλαφάτη (μικρότερη σε ηλικία αδερφή του συντοπίτη του και μετέπειτα Εθνομάρτυρα Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου) και απέκτησαν 7 παιδιά.

Σύντομα έγινε πλοιοκτήτης και μεταξύ άλλων στο στόλο του ανήκαν το επιβατικό πλοίο «Τρίγλια» (είχε αγορασθεί με το όνομα «Κιχόνα») και το φορτηγό πλοίο «Γνωσιθέα» (ήταν το όνομα της μητέρας του). Με την έκρηξη των Βαλκανικών Πολέμων και του μετέπειτα Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Καβουνίδης θέλοντας να ενισχύσει την Ελλάδα και να αποδυναμώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία έστελνε Μικρασιάτες νέους με τα πλοία του στην απέναντι ακτή του Αιγαίου προκειμένου να αποφύγουν την στρατιωτική θητεία (μιας και ήταν Οθωμανοί υπήκοοι). Την πατριωτική του αυτή δράση σύντομα αντελήφθησαν οι Νεότουρκοι οι οποίοι και τον καταδίκασαν σε θάνατο. Κρυφά, τον Ιούλιο του 1914, πήρε τη γυναίκα του και τα παιδιά του και µε το πρόσχηµα ότι θα πάει να δει το νεοαγορασµένο πλοίο του «Γνωσιθέα», μετέβη στην Κωνσταντινούπολη. Από την Πόλη έφυγε για να βρει ασφαλέστερο καταφύγιο στην  Ελλάδα.

Στάθηκε οικονομικά στους συγχωριανούς του –μαζί με τον Ιωάννη Σάπαρη- και βοήθησε να επισκευασθεί η Τρίγλια, όταν εκείνοι την βρήκαν  κατεστραμμένη επιστρέφοντας από τον πρώτο διωγμό του 1915 στην Προύσα, το 1918.

Με την κατάρρευση του Ελληνικού μετώπου, τον Αύγουστο του 1922 και τη Μικρασιατική καταστροφή, ειδοποιημένος από την εφοροδημογεροντία, κάνει ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό να βοηθήσει τους Τριγλιανούς να γλιτώσουν από την μανία των Τούρκων καθώς υποχωρούσε ο Ελληνικός Στρατός. Στέλνει τα πλοία του  «Τρίγλια» και «Ελλήσποντος» ναυλώνει ακόμα το «General Gordon» και το «Χελιδόνι» να σπεύσουν στο λιμανάκι της Τρίγλιας. Ο ίδιος επιβιβάζεται στο πλοίο του «Βιθυνία», αψηφώντας τον προσωπικό του κίνδυνο, αφού ήταν καταδικασμένος σε θάνατο από τις Τουρκικές αρχές, φθάνει στην Τρίγλια βγαίνει στη στεριά και γύρισε τις εκκλησιές του χωριού (της Παντοβασίλισσας, του Αγίου Ιωάννου, του Αγίου Δημητρίου, του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Επίσκεψης) παίρνοντας μαζί του τις θαυματουργές εικόνες της Παναγίας της Παντοβασίλισσας, την Αγία Επίσκεψη, τα Ευαγγέλια, τους Σταυρούς, τα αργυρά σκευή, τα άμφια και τα μουσικά όργανα της φιλαρμονικής της Τρίγλιας που ο ίδιος είχε δωρίσει στη κωμόπολη.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο καπετάν Φίλιππος Καβουνίδης, τα πέρασε στη Ραφήνα όπου και ετάφη το 1940 σε σημείο που ο ίδιος επέλεξε στον λόφο της Παναγίτσας.

Για την εξέχουσα δράση του και την σημαντικότατη βοήθεια προς τους συμπατριώτες του οι Κοινότητες των Τριγλιανών στην Ελλάδα, η Ραφήνα Αττικής και η Νέα Τρίγλια Χαλκιδικής θα τον τιμούν παντοτινά.

Το Σάββατο 11 Νοεμβρίου 2017 στις 9 το πρωί στον Ι.Ν Παναγίτσας Ραφήνας (απέναντι από το Νεκροταφείο Ραφήνας) ο Σύλλογος Τριγλιανών Ραφήνας καλεί μέλη και φίλους στο ετήσιο μνημόσυνο του Φίλιππου Καβουνίδη, Μεγάλου Πατριώτη και Ευεργέτη όλων των Τριγλιανών.