iselida.gr - Ειδήσεις για την πρώτη σελίδα

Δευτέρα - 06 Ιουλίου 2020

Το φετινό καλοκαίρι θα είναι ένα από τα πιο ζεστά για την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη, σύμφωνα με τις προβλέψεις του του Διεθνούς Μετεωρολογικού Οργανισμού WMO και της ιστοσελίδας μετεωρολογικών προγνώσεων, ΕΜΥ.

Ο Καθηγητής Φυσικής της Ατμόσφαιρας και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου για την Προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή Χρήστος Ζερεφός διαφώνησε και με την πρόβλεψη πως έρχεται το θερμότερο καλοκαίρι

Τις επιφυλάξεις του σχετικά με την εκτίμηση πως το καλοκαίρι του 2020 θα είναι από τα πιο ζεστά στην Ελλάδα διατύπωσε στο ethnos.gr ο γνωστός Καθηγητής της Φυσικής της Ατμόσφαιρας και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου για την Προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή Χρήστος Ζερεφός. Την πρόβλεψη έκανε ο Παγκόσμιος Mετεωρολογικός Οργανισμός (WMO) αναφεροντας πως έρχεται «ένα αρκετά καυτό καλοκαίρι στο βόρειο ημισφαίριο» περιλαμβάνοντας όλη την Ευρώπη. Ο Χρήστος Ζερεφός διατύπωσε μία εντελώς διαφορετική εκτίμηση που αφορά την Ελλάδα και την Ανατολική Μεσόγειο τονίζοντας πως υπάρχουν μεγάλες διαφορές σε σχέση με τη βόρεια και τη βορειοδυτική Ευρώπη που επηρεάζονται από διαφορετικούς παράγοντες σε σχέση με την Ανατολική Μεσόγειο:

«Η λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου είναι εντελώς διαφορετική περίπτωση από την υπόλοιπη Ευρώπη διότι είναι μία περιοχή που είναι προστατευμένη από τα ρεύματα λόγω της ύπαρξης των τεράστιων ορεινών όγκων στην Ιβηρική Χερσόνησσο και στις Άλπεις. Θα χαρακτήριζα την ανατολική Μεσόγειο ως ένα είδος hot spot που επηρεάζεται από πολλούς διαφορετικούς παράγοντες όπως για παράδειγμα από τους καύσωνες που προέρχονται από την Αφρική». Ο Χρήστος Ζερεφός μιλώντας για την δική του εκτίμηση σχετικά με το καλοκαίρι του 2020 τόνισε: «Δεν υπάρχει κάποιο μοντέλο που να δίνει πρόβλεψη για την περιοχή μας για περισσότερο από μία εβδομάδα. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλές εκτιμήσεις. Ειδικά το καλοκαίρι είναι πιο ήπιο εκτός από ακραίες εξάρσεις όπως ο καύσωνας». Για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος είπε: «Μέχρι και την προσεχή εβδομάδα οι προγνώσεις δίνουν καλοκαιρία. Ίσως κάποια αστάθεια να έχουμε στα βορειοδυτικά αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο».

Ο καθηγητής που ήταν από τους πρώτους που διατύπωσαν την θεωρία του «θερμοκηπίου» αλλά και των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής έδωσε ένα ενδιαφέρον στοιχείο σχετικά με τις επιπτώσεις που θα έχει για την οικονομία της Ελλάδας μέχρι το τέλος του αιώνα: «Στο παρελθόν κάναμε προσπάθεια για να πείσουμε πως υπάρχει κλιματική αλλαγή. Τώρα αυτό είναι δεδομένο όπως είναι δεδομένες και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Λόγω της υπερθέρμανσης της ξηράς και της θάλασσας τα καιρικά φαινόμενα γίνονται όλο και πιο δυνατά και αυτό θα επιφέρει ένα τεράστιο κόστος μέσα από καταστροφές που θα προκαλούνται. Σε πρόσφατη έρευνα μας έχουμε υπολογίσει το κόστος για την Ελλάδα στα 700 δισεκατομμύρια Ευρώ μέχρι το 2100. Επομένως θα πρέπει να προετοιμαστούμε και να έχουμε γνώση για αυτά που θα έρθουν».

Τέλος ο Χρήστος Ζερεφός σχολίασε και την κατακόρυφη αύξηση των καταιγίδων και των κεραυνοπτώσεων στην Ελλάδα: «Είναι σαφές πως έχει αυξηθεί και ο αριθμός των καταιγίδων και η σφοδρότητα τους και αυτό οφείλεται στην άνοδο της θερμοκρασίας των θαλασσών και της ξηράς πυροδοτώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις και οι πολίτες πρέπει να ενημερώνονται για τα μέτρα προφύλαξης που πρέπει να λαμβάνουν».

ΠΗΓΗ ethnos.gr

Μία ενδιαφέρουσα έρευνα έδωσαν στη δημοσιότητα ερευνητές από τη Σχολή Ναυτικών Σπουδών και Μεταφορών του Πανεπιστημίου της Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας σχετικά με την πορεία της πανδημίας του κορονοϊού.

Οι Ευρωπαίοι πολίτες επιλέγουν το αυτοκίνητό τους αντί τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς για να πάνε στις δουλειές τους. Το μποτιλιάρισμα σε ώρες αιχμής επέστρεψε όχι μόνο στις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Η τελευταία δεκαετία της οικονομικής κρίσης ήταν σκληρή για την Ευρώπη. Ήταν ένα τεστ αντοχής που επιχείρησε να περάσει, χωρίς μεγάλα ρίσκα. Με συντηρητικές αποφάσεις. Με επιφυλακτικότητα. Χωρίς τελικά να πείσει κανέναν, και κυρίως τους πολίτες της, ότι έχει την πρόθεση να μείνει ενωμένη διαχρονικά.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται σήμερα πολυδιασπασμένη, ίσως περισσότερο από ποτέ. Έχουν έλθει στην επιφάνεια όλα τα προβλήματα που δημιούργησαν οι αποφάσεις που δεν πήρε. Λείπει μια ισχυρή, ακλόνητη βάση για μια ευρωπαϊκή δημοκρατία. Αντίθετα, κυριαρχεί ανεξέλεγκτα η «ιδεολογία του χρήματος», ένας στυγνός και κυνικός χρηματοοικονομικός ανταγωνισμός.

Η Ευρώπη δυσκολεύεται να διαδραματίσει με αποφασιστικότητα, ρυθμιστικό και εξομαλυντικό ρόλο. Τίθεται σε αμφισβήτηση το πνεύμα στο οποίο βασίστηκε η ευρωπαϊκή ιδέα. Η αδράνεια κινδυνεύει να επιτρέψει στην Ευρωπαϊκή Ένωση να υποβαθμιστεί σε χώρο ελευθέρων συναλλαγών, υπακούοντας σε εθνοκεντρικές πολιτικές.

Μέσα σε αυτό το δυσμενές για την ευρωπαϊκή οικογένεια κλίμα, ήρθε και η πανδημία του κορωνοϊού. Για μια ακόμη φορά η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται ότι οδηγείται σε αποτυχία. Σε ήττα για την ίδια την ύπαρξή της. Η απόφαση για τα κορωνο-ομόλογα αλλά και γενικά για την ενίσχυση των οικονομιών που πλήττονται ανελέητα από την πανδημία αναβλήθηκε για δέκα μέρες!

Η πρόταση, που υπέγραψαν οι ηγέτες της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και πέντε ακόμη κρατών, συνάντησε την παγερή αδιαφορία της Γερμανίας και κρατών δορυφόρων της.  Η έννοια της αλληλεγγύης για ακόμη μια φορά ταυτίσθηκε με μνημόνια, προϋποθέσεις, η ζωή των ευρωπαίων πολιτών με αριθμούς. Μια οικονομίστικη αντίληψη και άμυνα απέναντι σε μια πανδημία που δεν γνωρίζει σύνορα και κράτη.

Πού βρίσκεται η αντίληψη του κοινού ευρωπαϊκού συμφέροντος, όταν κάποιοι νιώθουν «φιλάνθρωποι» και κάποιοι θα πρέπει να αισθάνονται ότι «ελεούνται»; Ο πολίτης αισθάνεται εγκατάλειψη, απογοήτευση για μια Ευρώπη που δεν καταφέρνει να λύσει προβλήματα. Να αποτελέσει μια ισχυρή ελπίδα απέναντι στις νέες προκλήσεις και στους νέους κινδύνους.

Για μια Ευρώπη που δεν μπορεί καν να συνεννοηθεί για να προστατέψει την ίδια του τη ζωή. Ακόμα μια φορά το οικοδόμημα των Βρυξελλών αποδεικνύει περίτρανα την ανυπαρξία του. Οι επόμενες μέρες θα είναι καθοριστικές για το μέλλον του πιο σπουδαίου εγχειρήματος της ιστορίας.

Όμως δεν είναι αυτό που οραματίστηκαν οι ιδρυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ενωμένη Ευρώπη των ιδρυτών ήταν ένα όραμα που ξεκινούσε από στόχους ανάπτυξης και οικονομίας. Αναγνώριζε όμως την αναγκαιότητα της πολιτικής ένωσης που θα αφορούσε όλους τους λαούς, όλους τους πολίτες. Εκφραζόταν με όρους ενός ειλικρινούς ιδεαλισμού, που μπορούσαν να συνεγείρουν τους λαούς.

Για πραγματική αλληλεγγύη ανάμεσα στα κράτη της Ευρώπης μιλούσε ο Robert Schuman στην ιστορική Διακήρυξή του, στις 9 Μαΐου 1950. Μια αλληλεγγύη που θα αναπτυσσόταν μέσα από απτά επιτεύγματα της Ευρώπης. Ο Κόνραντ Αντενάουερ, οραματιζόταν μια πολιτική που θα βασίζεται στην εμπιστοσύνη. Ο ντε Γκάσπερι ήδη από το 1951 είχε δει τον κίνδυνο: «Αν περιοριστούμε στη δημιουργία κοινών διοικήσεων χωρίς μια ανώτερη κεντρική αρχή που θα συγκεντρώνει, θα διαμορφώνει και θα προάγει σε ένα ανώτερο επίπεδο τις εθνικές επιδιώξεις, υπάρχει κίνδυνος τα ευρωπαϊκά όργανα να μην έχουν πλέον καμία ουσιαστική αξία ή όραμα σε σύγκριση με τον δυναμισμό των διαφόρων κρατών. Θα μπορούσαν ακόμη να φθάσουν στο σημείο να θεωρούνται ως περιττοί και δεσμευτικοί θεσμοί, όπως συνέβαινε και την περίοδο της παρακμής της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας».

Εβδομήντα χρόνια μετά, τα λόγια αυτά ακούγονται προφητικά, όταν η Ευρώπη φαίνεται ήδη να έχει χάσει τον δρόμο της. Όταν κινδυνεύει να καταλήξει κάτι λιγότερο από το άθροισμα των μερών της. Να μετατραπεί σε ένα ενδιαφέρον, αλλά «αποτυχημένο πείραμα» ενοποίησης της γηραιάς ηπείρου. Γιατί η Ευρώπη μπορεί να είναι ισχυρή μόνο μέσα από την ενότητά της.

Ίσως οι επτά δεκαετίες ευρωπαϊκής ειρήνης και σταθερότητας ήταν αρκετές για να ξεχάσουν οι λαοί, και κυρίως οι πολιτικές ηγεσίες τους, τα δεινά που ακολούθησαν την κατάρρευση της Ευρώπης του 20ού αιώνα. Μια κατάρρευση «αυτοκτονική» όπως την κατονομάζει ο Εντγκάρ Μορέν, που συνέπεσε με την κρίση του ανθρωπισμού, του λόγου, και της ίδιας της προόδου. Όταν υποχώρησαν οι βεβαιότητες και τα πράγματα έχασαν το νόημά τους, τότε ελευθερώθηκε η βαρβαρότητα.

Θα περίμενε κανείς στην ήπειρο που υπήρξε κοιτίδα του ανθρωπισμού, κάθε πολιτική δύναμη να συνταχθεί στην προσπάθεια της αντιμετώπισης της πανδημίας του κορωνοϊού που πλήττει όλο τον πλανήτη.

Αυτό που διαπιστώσαμε όμως και πάλι είναι η αδυναμία της σημερινής Ευρώπης να κυβερνηθεί ως υπερεθνική οντότητα. Να υπάρξει μια ενιαία αρχή που θα μπορέσει να παίξει ρυθμιστικό και εξομαλυντικό ρόλο.

Η ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης φαίνεται να τίθεται και πάλι σε αμφισβήτηση. Είναι η ιδέα όμως που έφθασε στα όριά της ή μήπως οι πολιτικές επιλογές του σήμερα;

Πρέπει να είμαστε τολμηροί για τη δημιουργία μιας Eυρώπης που να σημαίνει κάτι. H μηχανική εφαρμογή των λογιστικών κανόνων απορρέει από την εσφαλμένη αρχή ότι οι δυσκολίες των κρατών-μελών οφείλονται στην ίδια αιτία. Eίναι τώρα περισσότερο από ποτέ απαραίτητο να εξασφαλιστεί ότι η Eυρώπη για άλλη μια φορά στέκεται δίπλα-δίπλα με τους ανθρώπους της.

Η Βάσω Κόλλια είναι α' επιλαχούσα βουλευτής Νέας Δημοκρατίας στην ανατολική Αττική

ΠΗΓΗ athensvoice.gr

Σελίδα 1 από 18

Κοσμήματα Ρολόγια Αρβανιτογιάννης | Arvanitogiannis.gr